Vijg

Bloementaal
Vijg

De vijg hoort bij de oudst bekende vruchten, ze werden al rond 9000 voor Christus verbouwd in een vroeg neolithisch dorp in de vallei van de Jordaan, 13 km ten noorden van Jericho. Tegenwoordig worden ze ook in zuid Europa verbouwd.
De symbolische betekenis van de vijg is: Zegen, vruchtbaarheid: ze wordt genoemd als een van de zegeningen in het beloofde land (Deut.: 8:8). De vele zaden zijn een beeld van vruchtbaarheid.
 
In de Thora en de bijbel komt de vijgenboom vaak voor. De betekenis is dan niet altijd zegenrijk. In de tijd van Salomo kon men wel in vrede onder de vijgenboom zitten en in het nieuwe testament las men er in de schriften (Johannes). Maar in de tijd van Jeremia staat de vijgenboom voor vernietiging. Ook meldde hij dat Adam en Eva vijgenbladeren droegen om hun schande te bedekken. In het nieuwe testament toont Jezus 1 x zijn afschuw over een onvruchtbare vijgenboom.
 
In Boeddhistische en Hindoeïstische teksten komt soms het spreekwoord “zoeken naar een bloem in een vijgenplant” voor. Weer eens iets anders dan zoeken naar een naald in een hooiberg.
 
In Vlaanderen is er ook een uitdrukking waarin de vijg voorkomt: “Dat komt als vijgen na Pasen.” Verse vijgen smaken anders dan gekonfijte erg gesuikerde gedroogde vijgen, die je in een supermarkt kunt kopen. De echte verse vijgen zijn pas in de late zomer rijp en zijn dan erg duur.
Het verband met Pasen zit in de 40 dagen voor Pasen, die vanouds een vastentijd zijn.  Al honderden jaren geleden bestond er een lijst van wat je in die tijd wel en niet mocht eten. De enige lekkernij die werd toegestaan waren gedroogde vijgen, die met massa’s gegeten werden.
Na de vastenperiode waren de vijgen overbodig en verse vijgen vond men lang niet zo smakelijk als de gekonfijte versie. Daarom werden vijgen na de oogst met spoed gedroogd en verder verwerkt.
Vijgen na Pasen is dus net zoiets als mosterd na de maaltijd.
 

terug