Klaverzuring,“Klavertje vier” Oxalis tretapila.

Bloementaal
Klaverzuring,“Klavertje vier” Oxalis tretapila.

“Klavertje vier” wordt al eeuwen als symbool voor geluk beschouwd omdat de klaver normaal 3 blaadjes heeft en deze 4 blaadjes. De blaadjes van de Klaverzuring hebben een donker paarse vlek op het punt waar de blaadjes bij elkaar komen en vormen zo een hart.Bovendien wordt de kruisvorm traditioneel als een afweermiddel tegen het kwade gebruikt. 

Het plantje komt oorspronkelijke uit Mexico en heet in het Engels: Iron cross of Lucky Clover. (IJzeren kruis of geluksklaver.) In het Nederlands zijn de geleerden het er niet over eens, wat eigenlijk de geluksklaver is. In tuincentra en door bloemisten wordt de Klaverzuring tegenwoordig als zodanig aangeprezen, maar Klaverzuring is niet van de klaverfamilie. In de klaverfamilie is ook een zeldzaam plantje, dat 4 blaadjes heeft, maar dat is witte klaver, die vanouds bekend was als geluksklaver. De klaverzuring heeft roze bloemen. Welke het ook is of het ook werkelijk geluk brengt is misschien een kwestie van (bij) geloof. 
De Klaverzuring gaat ’s avonds slapen. De blaadjes vouwen zich samen en gaan weer open als het licht wordt.
 
Een bijzonderheid van de Klaverzuring is dat de hele plant eetbaar is. Zowel het knolletje, de bladeren en de bloemetjes. (Bij de afscheidsmaaltijd van ds Magda Hazeleger waren blaadjes in een slaschotel verwerkt, een ander deel van de plant was in de fles van de schikking van de afscheidsdienst geplant.) Als de plant uitgebloeid is en zaad gevormd, schiet de plant het zaad weg, waardoor het praktisch niet uit te roeien is. Je kunt het dus beter maar eten als je het ergens tegenkomt. De naam Oxalis betekent zout-zuur. Het heeft een appelachtige smaak. Je kunt het in salade verwerken, thee van zetten, soep van koken en ook nog delen van de plant frituren. De Inca’s hebben de plant al 6000 jaar geleden gecultiveerd en gegeten. 
Er is dus niets nieuws onder de zon.
 

terug